Papieska Unia Misyjna

Papieska Unia Misyjna

WPROWADZENIE

Sobór Watykański II, który nazywamy przełomowym w  życiu Kościoła i nieustannie odwołujemy się do jego wskazań, ukazał szczególną misję i rolę świeckich. Podstawą było wskazanie na eklezjologię, w której punktem wyjścia jest sakrament chrztu oraz bierzmowania i ich owoce, a także powszechne powołanie do świętości (por. KDK 39). Na podkreślenie zasługują następujące słowa: „wszystko, co powiedziano o ludzie Bożym, stosuje się na równi do świeckich, zakonników i kleru, to jednak pewne rzeczy w sposób szczególny dotyczą świeckich – kobiet i mężczyzn – z racji ich stanu i posłannictwa” (KDK 30). Dlatego mówimy o specyficznym powołaniu katolików świeckich i ich misji w życiu Kościoła powszechnego. Możemy zatem stwierdzić, że świeckość należy odczytać jako „specyficzność charyzmatyczną” tych, którzy nie przyjmują święceń i  nie podejmują konsekrowanej formy życia. Ich życie radami ewangelicznymi, które nie są zarezerwowane jedynie do stanu życia konsekrowanego oraz kapłańskiego, jest uczestnictwem w kapłańskim, prorockim i królewskim urzędzie Jezusa Chrystusa.


 

Nauka soborowa poświęciła świeckim odrębny dokument Apostolicam actuositatem, podkreślając apostolski charakter ich życia w Kościele oraz świecie. W ten sposób urzeczywistnia się kapłaństwo powszechne w życiu świeckich realizowane w  świecie i  prowadzące do consecratio mundi, czyli uświęcania go niejako od wewnątrz. Idąc za myślą ojców soborowych, warto podkreślić, że posłannictwo świeckich nie jest zaleceniem, ale „obowiązkiem”, który wynika ze związku z Jezusem Chrystusem oraz odpowiedzialności za życie i kształt Kościoła w świecie. Apostolsko-posłanniczy charakter życia świeckich nabiera jeszcze większego kolorytu w  świetle Konstytucji duszpasterskiej o  Kościele w  świecie współczesnym Gaudium et spes, w  której odczytujemy dia- 4 Wprowadzenie logiczny sposób ewangelizacji. Zarówno misje ad intra, jak również ad gentes są powołaniem, a nie wyselekcjonowanym posłannictwem „niektórych” ludzi Kościoła. Z  tego względu Dekret o  działalności misyjnej Kościoła Ad gentes divinitus stwierdza: „Wszyscy bowiem wyznawcy Chrystusa, gdziekolwiek się znajdują, są zobowiązani tak okazywać świadectwem słowa i przykładem życia nowego człowieka, (…) aby inni widząc ich dobre czyny, chwalili Ojca i  pełniej pojęli prawdziwy sens życia ludzkiego i powszechną więź wspólnoty ludzkiej” (DM 11). Słowa te nabierają jeszcze większego znaczenia w świetle nauczania św. Jana Pawła II zawartego w Christifideles laici i w odniesieniu do misji w Redemptoris missio. W punkcie 71 papież bardzo wyraźnie podkreśla znaczenie świeckich: „Ten obowiązek spoczywa na nich w sposób szczególny w tych okolicznościach, w których tylko przez nich ludzie mogą usłyszeć Ewangelię i poznać Chrystusa. Ponadto ze względu na właściwy im charakter świecki mają szczególne powołanie, by «szukać Królestwa Bożego, zajmując się sprawami świeckimi i kierując nimi po myśli Bożej»”. Współczesne wyzwania pojawiające się wobec Kościoła i jego posłannictwa bardzo wyraźnie wskazują na „czas świeckich” w  jego życiu i misyjności. Z tego względu właściwe odczytanie i rozumienie „charyzmatu świeckich” oraz jego miejsca w Kościele i świecie jest nieodzowne. Niniejsza publikacja, podejmując wielowątkowo i  wieloaspektowo ten problem, stara się podkreślić najistotniejsze elementy misyjności świeckich oraz wynikających z niej posłannictwa, apostolstwa, duchowości, aktywności eklezjalnej, form działalności ewangelizacyjnej. Opracowanie podejmuje próbę nakreślenia obecnego stanu w tym względzie, jak również perspektywiczność formacji i działania.

Ks. prof. UKSW dr hab. Marek Tatar

Kierownik Katedry Mistyki Chrześcijańskiej UKSW w Warszawie

 

Spis treści

Wprowadzenie . . . . .. . . .. . . . 3

Rozprawy i Artykuły Ks. Marek Tatar, Duchowość misyjna świeckich . . . . . . . . . . . . 5

O. Wojciech Kluj OMI, Polscy misjonarze świeccy . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 29

Kinga Lendzion, Postawy świeckich wobec działalności misyjnej Kościoła . . . 51

O. Tomasz Szyszka SVD, Wolontariat misyjny – szansą dla świeckich . . . . . . . . 75

Dokumentacje O. Eugeniusz Kowol OMI, Relacje misjonarzy z ludnością autochtoniczną w Kamerunie . . . . . . . . . . 97

Mariola Krystecka, Formacja misyjna młodzieży w czasopiśmie „Misje Dzisiaj” . . . . . . . . . . . . . . . . . .  . . 107

O. Bogusław Żero MAfr, Współpraca misjonarzy świeckich ze zgromadzeniem misjonarzy Afryki w Ugandzie w latach 1989-2017 .. . 119

Życie dla misji O. Marcin Wrzos OMI, Rola Mariana Żelazka SVD w genezie i działalności Fundacji Pomocy Humanitarnej „Redemptoris Missio”, w świetle epistolografii i jej periodyków misyjnych . . . . . . . . . . . . . . . . 133

Recenzje Mariola Krystecka, Krzysztof Błażyca, „Krew Aczoli. Dziesięć lat po zapomnianej wojnie na północy Ugandy” . . . . . . . . . . . . 155

KONFERENCJE I SYMPOZJA Konferencja naukowa „Bilad As-Sudan: Polska a strefa Sudanu” . . . . . . . . . . . . 159

Sesja misjologiczna, czuwanie i posłanie misyjne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 167

Konferencja naukowa „Jan Paweł II w Tajlandii” . . . . . . . . . . . . . . . . 170

 

Informacja

Formacja

Zjednoczenie

Dołącz do PUM